تغییر شکل پلاستیک شدید جلسه 2

تغییر شکل پلاستیک شدید جلسه 2Reviewed by جلالی on Aug 30Rating:

تغییر شکل پلاستیک شدید

تغییر شکل پلاستیک

جلسه 2

1- مقدمه
1-1- تعریف نانوکامپوزیت

نانوکامپوزیت به مواد چندفازی گفته می شود که حداقل یکی از فازهای آن در یک بعد، ابعادی کمتر از 100 نانومتر داشته باشد.نانوکامپوزیت ها می تواند ساختارهای جامدی با ابعاد نانومتری در نظر گرفته شوند که بین فازهای مختلف تشکیل دهنده ساختار، تکرار می شوند[1].
2-1- نانوکامپوزیت های زمینه فلزی

کامپوزیت های زمینه فلزی یکی از مهمترین دسته‌های نانوکامپوزیت ها می‌باشد که به خاطر برخی خواص ویژه آن همواره مورد توجه قرار گرفته است.کامپوزیت های زمینه فلزی به منظور ترکیب انعطاف پذیری و چقرمگی زمینه فلزی و استحکام و سفتی زیاد تقویت کنندهها (که عمدتاً سرامیکی هستند) توسعه داده شده اند و در کاربردهای مهندسی مهم مانند صنایع خودروسازی و هوافضا استفاده می شوند [2]. فرآیند تولید این نوع کامپوزیت، نیازمند دما و فشار بالا و نیز کنترل دقیق اتمسفر برای جلوگیری از اکسیداسیون فلز است. در نتیجه، تولید این دسته از کامپوزیت ها، نیازمند تجهیزاتی با طراحی خاص است [3].
واژه نانوکامپوزیت های زمینه فلزی (Metal Matrix Nanocomposite =MMNC) به طور وسیع به سیستم های کامپوزیتی گفته می شود که بر مبنای فلزات یا آلیاژ بنا نهاده شده که با تقویت کننده های نانومتری فلزی یا غیرفلزی ترکیب و مخلوط شده باشد [4].اخیراً نانوکامپوزیت های زمینه فلزی به طور وسیع مورد مطالعه قرار گرفته است به خصوص اینکه روش ها و فرآیندهای تولید این نوع کامپوزیت مقداری چالش برانگیز است. یکی از بزرگترین مزیت های نانوکامپوزیت های زمینه فلزی، کارایی مکانیکی عالی، قابلیت استفاده در دماهای بالا، مقاومت سایشی خوب و نرخ خزش پایین آنهاست [4].کامپوزیت های زمینه فلزی تقویت شده با ذرات بخاطر ایزوتروپ بودن، سهولت تولید و گاهی هم قیمت پایین تر، نسبت به کامپوزیت های تقویت شده با الیاف پیوسته که خواص مکانیکی بهتری در راستای الیاف دارند، بیشتر مورد توجه قرار گرفته اند[2].

3-1- تغییر شکل کامپوزیت های زمینه فلزی


وسعت پژوهش های انجام شده بر روی تغییر شکل کامپوزیت های زمینه فلزی به وسعت پژوهش های مرتبط باتغییرشکل فلزات و آلیاژها است. از فرآیندهای تغییر شکل رایج مانند نورد، اکستروژن گرفته تا بررسی ها و آزمون های تغییر شکل مختلف در شرایط دما و نرخ کرنش مختلف مانند آزمون فشار داغ و کشش داغ. در پژوهش های انجام گرفته پارامترها و عوامل مختلفی مدنظر بوده است، از جمله مقاومت به خستگی، مقاومت به سایش، ایجاد خاصیت سوپر پلاستیسیته، تغییرات خواص کششی و فشاری، خواص فیزیکی و مسائلی از این دست که به وفور آنها را می توان در منابع علمی یافت.
با توجه به نتایج جالب تغییر شکل شدید فلزات و آلیاژهای مهندسی، چندسالی است که بررسی¬های انجام شده در حیطه تغییر شکل کامپوزیت های زمینه فلزی، متوجه این دسته از فرآیندهای شکل دادن شده است. از سوی دیگر با گسترش کاربردها و خواص منحصر به فرد نانوکامپوزیت ها، توجه پژوهشگران به سمت ترکیب این دو ویژگی معطوف شد تا اثر تغییر شکل شدید را بر روی نانوکامپوزیت های زمینه فلزی بررسی کنند که در بخش بعدی به آن پرداخته خواهد شد.2- تغییر شکل شدید نانو کامپوزیت های زمینه فلزی


با بررسی پژوهش های انجام شده در زمینه تغییر شکل شدید نانوکامپوزیت های زمینه فلزی، چندین هدف اصلی از این فرآیند به چشم می خورد که به آنها پرداخته می شود.
1-2- تغییر شکل شدید به منظور تولید نانوکامپوزیت های زمینه فلزی

در بسیاری از پژوهش ها از تغییر شکل پلاستیک شدید به منظور روشی برای تولید نانو کامپوزیت زمینه فلزی و به طورهمزمان، اعمال تغییر شکل استفاده می کنند. در این شرایط مواد اولیه به صورت پودر هستند و تغییر شکل پلاستیک شدید نقش متراکم کردن (Consolidation) را بر عهده دارد. بدیهی است که این هدف، استفاده از روش های تغییر شکل شدیدی را که تنش فشاری حداکثر و کششی حداقل دارند مانند ECAP و HPT می طلبد.
روش تغییر شکل شدید، می تواند در تولید نانوکامپوزیت های زمینه فلزی تقویت شده با نانولوله های کربنی استفاده شود. نانولوله های کربنی به عنوان تقویت کننده هایی مناسب برای فلزات سبک و استحکام بالا شناخته می شوند [5]. روش های گوناگونی برای تولید این نوع کامپوزیت ها وجود دارد (شکل 1)که تغییر شکل پودر یکی از این روش هاست.

filereader.php?p1=main_ec6ef230f1828039e
شکل 1- روش های مختلف تولید نانوکامپوزیت های زمینه فلزی تقویت شده با نانولوله‌های کربنی [6].

تغییر شکل شدید پودر به منظور تولید نانوکامپوزیت های زمینه فلزی تقویت شده بوسیله فرآیند ECAP در پژوهش های متعددی به چشم می خورد. در یکی از پژوهش ها، تولید کامپوزیت Cu/CNT بوسیله این فرآیند، محصولی با چگالی کامل (Fully Density)، ریزساختار همگن و استحکام بالا را نتیجه داد. استحکام مکانیکی بالای این نانوکامپوزیت به علت مستحکم شدن زمینه فلزی (Cu) و بهبود چسبندگی ذرات تقویت کننده در حین فرآیند بوده است[5]. در این نانوکامپوزیت، افزایش تعداد پاس های فرآیند ECAP، استحکام نانوکامپوزیت را افرایش می دهد [7]. شکل 2 تغییرات سختی نانوکامپوزیت Cu/1 %vol CNT را با افزایش تعدادپاس هایECAP نشان می دهد. به اختلاف فلز زمینه و نانوکامپوزیت توجه شود.

filereader.php?p1=main_1d665b9b1467944c1
شکل 2- تغییرات سختی نانوکامپوزیت Cu/1 %vol CNT با افزایش تعداد پاس های فرآیند ECAP و[7].


افزایش تعداد پاس هایECAP باعث شکسته شدن آگلومره هایCNT شده و توزیع بهتری را فراهم می¬کند و در نتیجه افزایش استحکام مکانیکی را به دنبال دارد [6][3].

همچنین اعمال تغییر شکل بر روی نانوکامپوزیت های تقویت شده با CNT باعث جهتگیری خوشه-هایCNT در راستای تنش برشی می شود[3]. بنابر با توجه به جهت اعمال تنش برشی در فرآیند ECAP، انتظار جهتگیری CNTها در راستای صفحات مشخصی وجود دارد. البته باید توجه شود که در فرآیندهای تغییر شکل شدید، به دلیل اعمال میزان تغییر شکل بالا بر روی فازهای تشکیل دهنده، احتمال آسیب به نانولوله های کربنی وجود خواهد داشت [6].

استفاده از فرآیند HPT نیز برای تولید نانوکامپوزیت های زمینه فلزی در پژوهش های متعددی به چشم می خورد. تولید نانوکامپوزیت Ni/Ni-Oxide بوسیله این فرآیند، نانوکامپوزیتی با زمینه بسیار ریزدانه به همراه ذرات اکسید نیکل در مرزدانه ها را نتیجه داد که در مقایسه با خواص فلز خالص HPT شده، دارای استحکام بالاتری است [8]. پودر نیکل با ابعاد تقریبی 80 میکرون در دمای 400 درجه سانتیگراد و به مدت 10 دقیقه آنیل شد تا لایه اکسیدی با ضخامت مورد نظر بر روی آن ایجاد شود. پودرهای با لایه اکسیدی سپس در دمای محیط تحت فرآیند HPT قرار گرفتند. در حین این فرآیند مغز نیکلی پودرتحت تغییر شکل پلاستیک شدید قرار گرفته و بعد از کشیده شدن، ریزدانه شده و لایه هایاکسیدی نیز خرد می شوند(شکل 3، الف). افزایش میزان تغییر شکل در نهایت نیکل ریزدانه و ذرات پراکنده اکسید نیکل را به دست خواهند داد. با توجه به ریزدانه بودن نیکل، ذرات اکسیدی در مرزدانه ها قرار می گیرند که تصاویر TEM هم آن را تایید می کند. این ذرات اکسیدی نابجایی ها و مرزدانه ها قفل نموده و از سویی جلوی رشد دانه گرفته می شود و از سوی دیگر افزایش استحکام را برای زمینه به دنبال خواهد داشت (شکل 3، ب).

filereader.php?p1=main_7bc3ca68769437ce9
شکل 3- (الف) تصویر شماتیک تولید نانوکامپوزیت Ni/Ni-oxide با استفاده از پودر اکسید شده نیکل تحت فرآیند HPT. (ب) تغییرات سختی نیکل، پودر نیکل و نانوکامپوزیت Ni/Ni-oxide با تغییرات مقدار کرنش اعمالی در حین فرآیند HPT و  [8].


نانوکامپوزیت زمینه فلزی Al/Fulleren برای اولین با توسط فرآیند HPT تولید گردید که باعث حذف فرآیندهای اضافی حرارت دادن و زینترینگ برای تولید این نانوکامپوزیت شد. محصول تولید شده دارای زمینه-ی آلومینیومی با اندازه دانه 80 نانومتر است[9]. سختی حداکثر این نانوکامپوزیت نسبت به نمونه غیر پودریHPT شده آلومینیوم بیش از 6 برابر و نسبت به نمونه پودری آلومینیوم حدود 3 برابر شده است. استحکام این نانوکامپوزیت نیز نسبت به موارد ذکر شده بالاتر بوده و دارای شکل پذیری قابل قبولی است. تغییرات سختی و نیز منحنی تنش کرنش این نانوکامپوزیت در شکل 4 آمده است. اگر چه مقدار کرنش تا شکست این نانوکامپوزیت نسبت به نمونه های بدون Fulleren کمتر است، ولی مقدار کرنش یکنواخت این نانوکامپوزیت تقریباً ثابت مانده است.

filereader.php?p1=main_13207e3d5722030f6
شکل 4- تغییرات سختی و همچنین منحنی تنش-کرنش نانوکامپوزیت Al/Fulleren تولید شده به روش HPT در مقایسه با نمونه های HPT شده پودری و غیر پودری فلز زمینه [9].

2-2- تغییر شکل شدید به منظور بهبود خواص نانوکامپوزیت های زمینه فلزی


اعمال تغییر شکل پلاستیک شدید علاوه بر روشی برای تولید نانوکامپوزیت از مواد پودری شکل، می تواند به منظور تغییر در خواص نانوکامپوزیت ها و یا تولید نانوکامپوزیت از کامپوزیت نیز استفاده شود. همانطور که پیشتر به طور ضمنی نیز بیان شد، نانوکامپوزیت های تولید شده به این روش خواص متفاوتی نسبت به سایر روش ها دارند. بهبود و یا به طور کلی تغییر خواص نانوکامپوزیت های زمینه فلزی با اعمال تغییر شکل پلاستیک شدید، دلایل گوناگونی دارد که می توان به صورت بسیار کلی به دو مورد عمده از آنها اشاره نمود.
1-2-2- توزیع مناسب فاز تقویت کننده و بهبود خواص زمینه فلزی بوسیله ریزدانه کردن

کامپوزیت زمینه فلزی Cu/0.5 wt.%Al2O3 که به وسیله فرآیند اکستروژن تولید شده است، توسط روش HPT تحت تغییر شکل شدید قرار گرفت.بررسی های انجام شده توسط TEM نشان دهنده یک ساختار با پراکندگی بالا (Highly Dispersed) و زمینه ای با اندازه دانه تقریبی 80nm است[10]. نکته جالب توجه این است که وجود ذرات Al2O3 به ریزدانه تر شدن زمینه مسی کمک کرده است، چرا که HPT مس بدون ذرات Al2O3 در همان شرایط تغییر شکل، دارای اندازه دانه ای در حدود  150nm است. نانوکامپوزیت Cu/0.5 wt.% Al2O3 تولید شده به این روش ترکیبی از استحکام بالا (در حدود 680MPa )،میکروسختی بالا ( 2300MPa)، شکل پذیری بالا و هدایت الکتریکی بالا را از خود نشان داد که به نوبه خود تولیدی موفقیت آمیز از این نانوکامپوزیت به حساب می آید.
ریزدانه تر شدن دانه های زمینه فلزی نانوکامپوزیت حین تغییر شکل پلاستیک شدید در اثر حضور فاز تقویت کننده، علاوه بر مرجع[10]، در گزارش های دیگری نیز به چشم می خورد. استفاده از ذرات نانومتری (nm 10~) سرامیکی در فرآیند ARB در بین لایه های ایجاد شده در هر مرحله، باعث ریزدانه تر شدن فلز زمینه نسبت به حالت بدون ذرات تقویت کننده در مقدار کرنش یکسان شده است [11]. علاوه بر این، تولید نانوکامپوزیت به این روش، توزیع بسیار همگنی را از ذرات سرامیکی در فلز زمینه فراهم می آورد. شکل 5 تغییرات اندازه دانه و خواص مکانیکی این نانوکامپوزیت را با افزایش مقدار کرنش (یا همان تعداد پاس های فرآیند) نشان می دهد. این افزایش ریزدانه شدن ذرات در نانوکامپوزیت نسبت به فلز زمینه بدون ذرات تقویت کننده، به علت ایجاد کرنش موضعی اضافی در اطراف نانوذرات سرامیکی و ایجاد استحکام بخشی بیشتر ذکر شده است.

filereader.php?p1=main_ed92eff813a02a31a
شکل 5- تغییرات اندازه دانه (الف) و استحکام تسلیم (ب) نانوکامپوزیت تقویت شده با ذرات سرامیکی با افزایش تعداد پاس های نورد در فرآیندARB و [11].
 

همگن کردن ساختار و توزیع فاز تقویت کننده نیز از جمله اهدافی است که در برخی از پژوهش ها به چشم می خورد. در نانوکامپوزیت زمینه مسی به همراه فیلرهای الیاف آهن به ضخامت 50nm، از تغییر شکل پلاستیک شدید HPT به منظور همگن سازی ترکیبی بین زمینه مسی و الیاف آهن استفاده شده است [12]. تغییر شکل پلاستیک شدید باعث افزایش انحلال اتم های آهن در زمینه مسی شده و یک محلول جامد فوق اشباع کاملاً همگن (تا 12% اتمی آهن) را در این نانوکامپوزیت ایجاد نموده است. این انحلال سبب ایجاددانه های نانومتری با ابعاد 10 تا 50 نانومتر می شود. در پژوهش مشابهی با همین نوع نانوکامپوزیت و همین فرآیند، مناطقی از زمینه که دارای غلظت بیشتری از اتم های آهن است، اندازه دانه کوچکتری نسبت به مناطق با غلظت کمتر گزارش شده است (50nm در مقابل 150nm)  از[13]. در این پژوهش، این روش، نوعی آلیاژسازی مکانیکی (Mechanical Alloying) نیز نام برده شده است.

لازم به تذکر است که استفاده از روش تغییر شکل پلاستیک شدید در همگن کردن ساختار علاوه بر نانوکامپوزیت ها در کامپوزیت های زمینه فلزی نیز گزارش شده استکه از آن جمله می توان به کامپوزیت با زمینه-ی Al6061 و با 10درصد حجمی فاز تقویت کننده SiC با ابعاد تقریبی 1 میکرون اشاره نمود[14]. انجام فرآیند تغییر شکل شدید، خوشه های SiC را که در کامپوزیت تولید شده توسط فرآیند اکستروژن وجود داشته، خرد نموده و توزیع بسیار همگنی از آنها را رقم زده است. البته در پژوهش ذکر شده توضیحی در مورد خواص مکانیکی داده نشده است. در این کامپوزیت، بعد از اعمال تغییر شکل پلاستیک شدید، اندازه دانه های فلز زمینه و نیز ابعاد ذرات تقویت کننده هیچ کدام در مقیاس نانومتری ظاهر نشده اند.

2-2-2- دگرگونی فازی در فلز زمینه و ایجاد فازهای نانومتری


روش تغییر شکل شدید، به عنوان عاملی برای ایجاد فازهای نانومتری درجا (In-situ) در کامپوزیت های زمینه فلزی نیز مورد استفاده قرار گرفته است. اگر چه به طور کلی برای رسیدن به هدف ذکر شده، استفاده از این روش کمتر به چشم می خورد، ولی عمده گزارش های رسیده به جای استفاده از فاز تقویت کننده¬ی جداگانه و غیر مرتبط با ترکیب فلز زمینه، بیشتر معطوف به سیستم های آلیاژی است.
از آن جمله می توان به نانوکامپوزیت زمینه تیتانیومی Ti60Cu14Ni12Sn4Nb10 اشاره کرد که فازهای یوتکتیکی و همچنین دندریت های ایجاد شده در حین انجماد آلیاژ را به وسیله تغییر شکل شدید پلاستیک شدید به روش HPT، به ابعاد نانومتری و همچنین توزیع مناسبی رسانیده و خواص مکانیکی مطلوبی ایجاد شده است[15]. پس از تغییر شکل پلاستیک شدید، دندریت ها کشیده و دچار تغییر شکل شده و فازهای یوتکتیکی نیز تغییر شکل می یابند که در شکل 6 نشان داده شده است. در حین HPT، به علت ظریف شدن ساختاریِ (Structural Refinement) تمامی فازهای تشکیل دهنده، دندریت ها و فازهای یوتکتیکی به طور مکانیکی سخت شده و استحکام کل نانوکامپوزیت را بالا می برد. اندازه گیری استحکام فازها به وسیله روش نوین نانوسختی سنجی (Nanoindentation) انجام گرفته است. پس تفاوت اساسی این نانوکامپوزیت نسبت به انواع ذکر شده در بخش های قبل، افزایش استحکام خود فازهای تقویت کننده و نانومتری علاوه بر زمینه است که افزایش استحکام کل نانوکامپوزیت را به همراه دارد.

filereader.php?p1=main_c6c27fc98633c8257
شکل 6- تصاویر SEM از نانوکامپوزیت Ti60Cu14Ni12Sn4Nb10(الف) قبل ازHPT ، موضع A: دندریت ها و B: فازهای یوتکتیکی، (ب) بعد از HPT (هر دو تصویر مربوط به لبه نمونه قرصی شکل تغییر شکل شدید یافته است)

تغییر شکل (شدید و یا غیر شدید) همچنین می تواند باعث ایجاد دگرگونی فازی شود که البته گزارش های موجود در مورد استفاده از روش تغییر شکل در ایجاد دگرگونی فازی نانوکامپوزیت های زمینه فلزی بسیار محدود است. در نانوکامپوزیت مارتنزیتیCu50Zn50، تغییر شکل فشاری باعث تغییر در نوع فازهای موجود می شود که ریزساختار و خواص مکانیکی نانوکامپوزیت را نیز تحت تاثیر قرار می دهد[16]. شکل 7 این الگوی پراش اشعه ایکس را قبل و بعد از تغییر شکل نشان می دهد. در این تصویر مشخص است که انجام تغییر شکل بر روی شدت پیک فازهای موجود اثر گذار بوده و تعدادی را نیز حذف نموده است.

filereader.php?p1=main_46d46a759bf6cbed0
 
شکل 7- الگوی پراش اشعه ایکس نانوکامپوزیت مارتنزیتیCu50Zn50قبل و بعد از تغییر شکل [16].

استحکام و شکل پذیری ایجاد شده در این نانوکامپوزیت در حین تغییر شکل به علت تعداد زیاد مرزهای دوقلو (Twin Boundaries) و دگرگونی فازی القا شده توسط تغییر شکل (Deformation-Induced Phase Transformation) در درون فاز مارتنزیتی گزارش شده است. حال اینکه اثر تغییر شکل پلاستیک شدید بر روی دگرگونی این نانوکامپوزیت چگونه است، از موارد جالبی است که می تواند در ادامه این پژوهش انجام شود.

3- جمع بندی


انجام تغییر شکل بر روی نانوکامپوزیت های زمینه فلزی، خواص آنها را تحت تاثیر قرارمی دهد، حال در صورتی که تغییر شکل شدید روی آنها انجام گیرد، این تاثیر می تواند متفاوت باشد. استفاده از روش های  تغییر شکل شدید بر روی نانوکامپوزیت های زمینه فلزی، می تواند اهداف مختلفی داشته باشد که عمده ترین آنها، تولید بوسیله پودر است که همزمان اثر تغییر شکل و نیز فشرده سازی اعمال می شود. این فرآیندها همچنین به بهبود توزیع ذرات تقویت کننده، ریزدانه کردن زمینه نانوکامپوزیت و نیز ایجاد دگرگونی فازی در سیستم های آلیاژی کمک می کند. به هر حال وسعت پژوهش های انجام شده در این حوزه در مقایسه با سایر موضوعات در زمینه نانوکامپوزیت  بسیار کم است، و تحقیقات بسیار زیادی برای فهم بهتر خواص نانوکامپوزیت های زمینه فلزی و پلیمری تغییر شکل شدید یافته مورد نیاز است.
نمایه ها : تغییر شکل پلاستیک نانوکامپوزیت نانوساختار توزیع ذرات

منابـــــع :

  • 1. P. M. Ajayan, L. S. Schadler, and P. V. Braun, Nanocomposite Science and Technology. WILEY-VCH Verlag, 2003.
  • 2. S. Goussous, W. Xu, X. Wu, and K. Xia, “Al–C nanocomposites consolidated by back pressure equal channel angular pressing,” Composites Science and Technology, vol. 69, pp. 1997–2001, Sep. 2009.
  • 3. A. Agarwal, S. R. Bakshi, and D. Lahiri, Carbon Nanotubes Reinforced Metal Matrix Composites. USA: CRC Press, 2011.
  • 4. H. x Yu, “Processing Routes for Aluminum based Nano-Composites,” WORCESTER POLYTECHNIC INSTITUTE, 2010.
  • 5. P. Quang, Y. G. Jeong, S. C. Yoon, S. I. Hong, S. H. Hong, and H. S. Kim, “Carbon Nanotube Reinforced Metal Matrix Nanocomposites Via Equal Channel Angular Pressing,” Materials Science Forum, vol. 536, pp. 245–248, 2007.
  • 6. S. R. Bakshi, D. Lahiri, and a Agarwal, “Carbon nanotube reinforced metal matrix composites – a review,” International Materials Reviews, vol. 55, no. 1, pp. 41–64, Jan. 2010.
  • 7. P. Quang, Y. Jeong, S. Yoon, S. Hong, and H. Kim, “Consolidation of 1vol.% carbon nanotube reinforced metal matrix nanocomposites via equal channel angular pressing,” Journal of Materials Processing Technology, vol. 187–188, pp. 318–320, Jun. 2007.
  • 8. A. Bachmaier, A. Hohenwarter, and R. Pippan, “New procedure to generate stable nanocrystallites by severe plastic deformation,” Scripta Materialia, vol. 61, pp. 1016–1019, 2009.
  • 9. T. Tokunaga, K. Kaneko, K. Sato, and Z. Horita, “Microstructure and mechanical properties of aluminum – fullerene composite fabricated by high pressure torsion,” Acta Materialia, vol. 58, pp. 735–738, 2008.
  • 10. R. K. Islamgaliev, W. Buchgraber, Y. R. Kolobov, and N. M. Amirkhanov, “Deformation behavior of Cu-based nanocomposite processed by severe plastic deformation,” Materials Science and Engineering A, vol. 321, pp. 872– 876, 2001.
  • 11. C. W. Schmidt, C. Knieke, V. Maier, and W. Ho, “Accelerated grain refinement during accumulative roll bonding by nanoparticle reinforcement,” Scripta Materialia, vol. 64, pp. 245–248, 2011.
  • 12. X. Quelennec, A. Menand, J. M. Le Breton, R. Pippan, and X. Sauvage, “Homogeneous Cu–Fe supersaturated solid solutions prepared by severe plastic deformation,” Philosophical Magazine, vol. 90, no. 9, pp. 1179–1195, Mar. 2010.
  • 13. X. Sauvage, F. Wetscher, and P. Pareige, “Mechanical alloying of Cu and Fe induced by severe plastic deformation of a Cu–Fe composite,” Acta Materialia, vol. 53, no. 7, pp. 2127–2135, Apr. 2005.
  • 14. I. Sabirov, O. Kolednik, and R. Pippan, “Homogenization of metal matrix composites by high-pressure torsion,” Metallurgical and Materials Transactions A, vol. 36, no. 10, pp. 2861–2870, 2005.
  • 15. A. Concustell, J. Sort, S. Surinach, A. Gebert, J. Eckert, A. Zhilyaev, and M. Baró, “Severe plastic deformation of a Ti-based nanocomposite alloy studied by nanoindentation,” Intermetallics, vol. 15, pp. 1038–1045, 2007.
  • 16. J. Fornell, M. D. Baró, S. Suriñach, A. Gebert, and J. Sort, “The Influence of Deformation-Induced Martensitic Transformations on the Mechanical Properties of Nanocomposite Cu-Zr-(Al) Systems,” Advanced Engineering Materials, no. 1, pp. 57–63, 2011.


سایتی به وسعت همه چیز که در اون سعی میکنم تجربیات و مطالب در خور توجه رو که دوستشون دارم قرار بدم و امیدوارم با پیشنهادات و انتقادات خودتون من رو راهنمایی کنید. با تشکر


2 دیدگاه های نوشته “تغییر شکل پلاستیک شدید جلسه 2

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دوست داری سایت خودتو داشته باشی همین الان این کار رو بکن
امتیاز دهید:
به این صفحه

به این سایت
برای محبوب کردن سایت روی 1+ کلیک کنید